Trochę o mnie

Dzisiaj nie poszłam do szkoły, jestem trochę chora, ale ogólnie koleżanka nie szła, więc ja też nie ;) A jutro już piątek i tylko jedna kartkówka, więc spokojnie wytrzymam.
Dzisiejszy post chciałabym poświęcić trochę swojej osobie. Pewnie z moich blogów da się wywnioskować czym się interesuję, ale jaka jestem - tego nie każdy wie.

Pisanie tego to formalność, bo chyba każdy wie, że lubię HP, przede wszystkim dlatego, że prowadzę blog o Hermionie.
Od dziecka czytała Harry'ego i tak mi zostało. To moja książka wszech czasów, numer jeden na półce.

To zapewne również wiecie, ale tak pochwalę się kolejny raz. "Igrzyska" to też jedna z moich ulubionych książek. Nie potrafię wybrać między Harrym a nią. Po prostu są to dwa odrębne światy i każdy idealnie stworzony na swój sposób.
Co do bloga, wiele jest osób opisujących 74 Igrzyska z różnej perspektywy... Ja piszę wcześniejsze igrzyska. Dopiero zaczynam, ale mam ogromne ambicje i chciałabym opisać jak najwięcej historii. Na razie jest to Taylor Cord (72 Głodowe Igrzyska), ale pojawi się ogromna rozbieżność czasu. Chyba nie dam rady opisać 73 różnych igrzysk, ale postaram się wybierać jak najciekawsze historie i areny. Czas pokaże ;)

Teraz bardziej o mnie. Tak, jestem leniem. Okropnym. Nigdy nic mi się nie chce. Ale jak już się za coś wezmę, to najczęściej robię to dokładnie i mi wychodzi. Pisanie postów na blogu także do tego należy. Owszem, nie chce mi się pisać kolejnych rozdziałów i przedstawiać następnych stylizacji... Mam pomysły na dalszą historię i koncepcję na kolejny outfit, ale przecież trzeba zacząć składać ładnie zdania i robić zdjęcia... Komu by się chciało. Jednak kiedy już zaczynam pisać, to post tworzony jest przez 2 godziny - dokładnie, sprawdzam błędy itp. Nie jest to praca na co dzień, bo nie mam tyle czasu w tygodniu, ale zawsze staram się zarezerwować kilku godzin przez weekend na blogowanie.
W szkole jest podobnie... Nie chce mi się uczyć, uczę się na ostatnią chwilę i tak dalej... Ale często siadam i uczę się do końca, do zrozumienia. I wychodzą w sumie dobre oceny ;)

...przede wszystkim psy. To najwspanialsze istoty na świecie, dużo bardziej wartościowe niż ludzie. Niestety niewielu docenia te stworzenia, traktowane są jak zabawka. Walczę z tym, walczę z przemocą na zwierzętach i z wrednymi brutalami. W przyszłości chciałabym robić dla nich coś więcej.

Poza blogami, piszę również pamiętnik. Tak można to nazwać. Najczęściej wyżalam się tam o tym, czego raczej nie napiszę na blogu. Dawno dawno temu zaczęłam prowadzić pamiętniki, ale zawsze kończyło się na zapisywaniu kilku pierwszych stron i rzuceniu zeszyciku w kąt. Teraz sumiennie kończę wszystkie rozpoczęte notesy i, jak tak powiem, je zbieram. Może to głupio brzmi, ale chciałabym mieć kiedyś "kolekcję" tych pamiętników. Raczej bym ich nie czytała (ostatnia próba nie skończyła się za dobrze), ale po prostu chciałabym je mieć, tak dla siebie :)

W sumie nie wiem co by tu jeszcze wymyślić... Jak nazywa się cecha, kiedy masz mega pomysł na napisanie posta, a potem kończysz na paru przykładach, bo nagle wszystko wypadło Ci z głowy? No bo właśnie ja tak mam.
Nic, muszę kończyć, czekam mnie jutro kartkówka,a nie mogę przesiedzieć całego wolnego dnia przed komputerem (niestety).
Pozdrawiam :)